Psychopathologie en terrorisme

Criminologie en victimologie / Radicalisering

Psychopathologie en terrorisme

Stand van zaken, lacunes en prioriteiten voor toekomstig onderzoek

Samenvatting

Anno 2018 lijkt er wel onder experts een consensus te bestaan dat psychopathologie niet opzichzelfstaand kan leiden naar radicalisering of terrorisme en dus geen directe risicofactor is. Psychopathologie wordt echter wel vaak betrokken bij risicotaxatie-instrumenten. Een genuanceerder beeld is dus nodig om de relatie tussen psychopathologie en terrorisme beter te begrijpen voor gedegen case-management. Via de huidige verkennende studie is daarom getracht de volgende twee hoofdvragen te beantwoorden:

  1. Wat is uit bestaand wetenschappelijk onderzoek bekend over de relatie tussen psychische stoornissen en radicalisering/terrorisme?
  2. Wat is een relevante en haalbare onderzoeksagenda op dit terrein?

Inhoudsopgave

Voorwoord
Samenvatting

  1. Inleiding
  2. Conceptuele definiƫring psychopathologie en terrorisme
  3. Methode
  4. Prevalentie psychopathologie bij terroristen: literatuuroverzicht
  5. Psychopathologie en de ontwikkeling naar radicalisering en terrorisme: theorievorming
  6. Aanbevelingen onderzoeksagenda
  7. conclusies en discussie

Literatuurlijst
Appendix 1

Publicatiegegevens

Auteur(s):
Schulten, N., Doosje, B., Spaaij, R., Kamphuis, J.H.
Organisatie(s):
Universiteit van Amsterdam - Faculteit Maatschappij en Gedragswetenschappen, WODC
Plaats uitgave:
Amsterdam
Uitgever:
Universiteit van Amsterdam - Faculteit Maatschappij en Gedragswetenschappen
Jaar van uitgave:
2019
Type rapport:
Eindrapport

Bestelinformatie

Adres:
UvA - Faculteit der Maatschappij- en gedragswetenschappen
Website:
http://www.uva.nl/over-de-uva/organisatie/faculteiten/content/faculteit-der-maatschappij-en-gedragswetenschappen/faculteit-der-maatschappij-en-gedragswetenschappen.html

Onderzoekgegevens

Werktitel:
Geestelijke gezondheid en betrokkenheid bij terrorisme
Projectnummer:
2911
Operationele status:
Afgerond