Identificatie van individuele gebruikers van IP-adressen

Civiel recht en civiel proces / Bewaarplicht

Identificatie van individuele gebruikers van IP-adressen

Samenvatting

In Nederland is per wet van 18 juli 2009 een algemene bewaarplicht voor telecommunicatiegegevens geïntroduceerd (Wet bewaarplicht van telecommunicatiegegevens). Deze wet beoogde te garanderen dat bepaalde telecommunicatiegegevens beschikbaar waren voor het onderzoeken, opsporen en vervolgen van ernstige criminaliteit; de zogeheten dataretentie.
In het regeerakkoord “Vertrouwen in de toekomst” van het kabinet Rutte-III is afgesproken dat het wetsvoorstel Aanpassing bewaarplicht telecommunicatiegegevens, mede naar aanleiding van een arrest van het Europees Hof en daaropvolgende vragen uit de Tweede Kamer, wordt heroverwogen. Het gaat om de invoering van een beperkte bewaarplicht van telecommunicatiegegevens – de gebruikersgegevens – teneinde opsporingsambtenaren in staat te stellen op een bepaald moment een individuele gebruiker van een telecommunicatiedienst of een (openbaar) telecommunicatienetwerk te identificeren. Voor de opsporing en vervolging wordt dit van essentieel belang geacht, omdat alleen dan gebruikers achter bijvoorbeeld IP-adressen of telefoonnummers geïdentificeerd kunnen worden. In gesprekken met telecomaanbieders is echter gebleken dat het kunnen opleveren van een individuele gebruiker per IP-adres op een bepaald tijdstip, of een beperkt aantal gebruikers per IP-adres (maximaal 20), vanuit technisch oogpunt gecompliceerd is.
Dit onderzoek beoogt een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van regelgeving over dataretentie binnen de huidige Europese juridische kaders, zoals verwoord in de Kamerbrief van 26 maart 2018 (Tweede Kamerstukken, Vergaderjaar 2017–2018, 34537, nr. 7).

Onderzoekgegevens

Werktitel:
Identificatie van individuele gebruikers van IP-adressen
Organisatie(s):
WODC, Dialogic Innovatie en Interactie
Projectnummer:
3006
Operationele status:
Lopend